درحال بارگذاري...
جستجو
جستجو در این کتاب
ترتيب بر اساس
بررسی تاثیر آموزش از طریق نرم افزار تلفن همراه در یادگیری کارآموزی پزشکی اجتماعی در دانشجویان مقطع کارآموزی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند
1057 مرتبه مشاهده شده

بررسی تاثیر آموزش از طریق نرم افزار تلفن همراه در یادگیری کارآموزی پزشکی اجتماعی در دانشجویان مقطع کارآموزی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند

روان بخش، محمدابراهیم.

  1. شماره راهنما: ‭Thesis W ٢٦/٥ ‫ر‬٧٥٥‫ب‬ ١٣٩٨
  2. شماره پایان نامه:455335
  3. کد دانشکده:پزشکی
  4. پديدآور: روان بخش، محمدابراهیم.
  5. عنوان:بررسی تاثیر آموزش از طریق نرم افزار تلفن همراه در یادگیری کارآموزی پزشکی اجتماعی در دانشجویان مقطع کارآموزی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند / نگارش محمدابراهیم روان بخش.
  6. Title: Investigation The Effect of Education Via Mobile App in learning Social Medicine Internship Course at Birjand University of Medical Sciences / By Mohammad Ebrahim Ravanbakhsh
  7. محل اخذ مدرك:بیرجند :
  8. نام دانشگاه/پژوهشگاه:دانشگاه علوم پزشکی بیرجند
  9. نام دانشکده:دانشکده پزشکی
  10. سال اخذ مدرك:1398.
  11. مقطع:دکتری حرفه ای
  12. توصیف ظاهری:ح، 67 ص.: جدول
  13. خلاصه:مقدمه و هدف: روند رو به رشد تکنولوژی در عرصه ی آموزش هم تاثیر خود را گذاشته است، به طوری که شاهد تکامل و تولید نرم افزار های آموزشی مختلفی هستیم. یکی از این نرم افزار های آموزشی، نرم افزارهای تلفن همراه است. هدف از انجام این مطالعه تعیین تاثیر آموزش از طریق نرم افزار تلفن همراه در یادگیری کارآموزی پزشکی اجتماعی در دانشجویان مقطع کارآموزی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند می باشد. مواد و روشها: مطالعه حاضر کارآزمایی میدانی است که به صورت سرشماری بر روی داشجویان پزشکی که در سال 97-1396 در آن بازه زمانی در حال گذرادن بخش کارآموزی بودند انجام شد. (132 نفر). دانشجویان پزشکی به صورت تصادفی به دوگروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. در ابتدا نرم افزار آموزشی برای کلیه مباحث مورد نیاز طبق کوریکولوم کارآموزی پزشکی اجتماعی که قابلیت نصب بر روی گوشی های همراه را دارد، طراحی شد و برای گروه مداخله نصب شد. و پس از گذراندن کارآموزی پزشکی اجتماعی از تمامی دانشجویان آزمون پایان دوره گرفته شد. همچنین پرسشنامه وضعیت آموزش بالینی از دیدگاه دانشجویان برای هر دو گروه و در گروه مداخله پرسشنامه نگرش به تلفن همراه تکمیل شد. در انتها اطلاعات جمع آوری شده وارد نرم افزار SPSS(16) شد و با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار، درصد و فراوانی) و تست های تحلیلی آزمون t مستقل، کای اسکوئر و آزمون دقیق فیشر و من ویتنی در سطح معنی داری 0/05=α مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. یافته ها: 132 نفر افراد مورد مطالعه به دو گروه مورد (استفاده کنندگان از نرم افزار تلفن همراه) 68 نفر و شاهد (آموزش بدون استفاده از تلفن همراه) 64 نفر تقسیم شدند ازنظر جنسیت نیز به صورت کلی 80 نفر (60.6درصد) دانشجوی دختر و 52 نفر (39.4 درصد) را دانشجوی پسر تشکیل می دادند. میانگین سنی شرکت کنندگان در این پژوهش (22.9 ±0.65) بود که کمترین سن 21 و بیشترین سن 25 گزارش شد. نتایج نشان داد که نمره پایان بخش گروه مورد 1/84±16/81 و گروه شاهد 1/64±16/16 بود که بطور معنی داری در گروه مورد بالاتر بود (0.037=p). نتیجه گیری: استفاده از نرم افزار آموزشی تلفن همراه باعث بهبود نمره دانشجویان در درس پزشکی اجتماعی شده است و می توان با برنامه ریزی های آموزشی و تولید نرم افزار های آموزشی باعث بهبود یادگیری شد
  14. خلاصه:Background: The growing trend of technology in the field of education has also had an impact, as we witness the evolution and development of various educational software. One of these educational software is mobile software. The purpose of this study was to determine the effect of mobile software training on learning social medicine internship in Birjand University of Medical Sciences students. Methods: The present study is a cross-sectional descriptive analytical study performed on medical students who were undergoing internship in the period 1976-97 (n = 132). Medical students were randomly divided into intervention and control groups. Initially, the educational software was designed for all topics according to the Social Medical Internship Curriculum that can be installed on mobile phones and was installed for the intervention group. After completing the social medicine internship, all students completed the end-of-course exam. Also, the clinical education status questionnaire was completed from the students' point of view for both groups and the intervention group completed the Mobile Attitude Questionnaire. Data were analyzed by SPSS (16) using descriptive statistics (mean, standard deviation, percentage, and frequency) and Mann-Whitney test and t test at α = 0.05. Results: 132 subjects were divided into two groups: case group (mobile phone users) 68 and control (non-mobile phone education) 64 subjects. In terms of gender, 80 (60.6%) were female students and 52 (39.4%) were male students. The mean age of the participants was (22.9 ±0.65)with the youngest being 21 and the highest being 25. The results showed that the end point of the case group was 84/1±81/16and the control group was 64/1±16/16 which was significantly higher in the case group (p = 0.037). Conclusions: Using mobile educational software improves students' score in health education and can be improved by educational planning and educational software production
  15. توصیفگر: انفورماتیک پزشکی   Medical Informatics
  16. توصیفگر: آموزش پزشکی   Education, Medical
  17. توصیفگر: پزشکی اجتماعی   Social Medicine
  18. توصیفگر: آموزش برنامه ای   Programmed Instruction
  19. توصیفگر: دانشجویان پزشکی   Students, Medical
  20. توصیفگر: بیرجند   Birjand
  21. استاد راهنما. بیجاری، بیتا

 فهرست محتوای دیجیتالی

 فهرست نسخه های منبع

 فهرست نقدها